Zand in je schoenen…

      Geen reacties op Zand in je schoenen…

Zo heb je nooit zand in je hardloopschoenen en dan in één week gewoon twee keer. Het zijn de resultaten van de maandagavondtraining in Ockenburg en omgeving en ‘de Omloop van Ter Heijde’ afgelopen vrijdagavond.

Maandagavond was er een flinke opkomst om de altijd leuke training in Kijkduin weer mee te maken. Na een kort stukje inlopen hebben we op ons vaste plekje wat rek en strek oefeningen gedaan en daarna vertrokken we in twee groepen. Een beginnersgroep, waar het enthousiasme vanaf straalde en een gecombineerde groep 2 en 3, die er natuurlijk ook weer veel zin in had. Wij (groep 2/3) liepen hierna over het vakantiepark en door de duinen richting zee. Hier mochten we ons uitleven van trainer Ton: Tot de tweede strandopgang na Kijkduin en dan de achterblijvers weer ophalen. Zover kwam het echter niet. Groep 2 ( o.l.v. Ruud) nam strandopgang nummer één en wij (groep 3) mochten nog even door over het strand. Hierna door de duinen met véél los zand richting de bult die niet mag ontbreken: Het Puinduin, een bult die is ontstaan vlak na de 2 e Wereldoorlog door al het puin van de vernietigde huizen daar te dumpen. Dit blijft altijd weer een uitdaging. De één deed er wat langer dan de ander, maar ook nu kwam iedereen weer boven. Hierna weer terug richting parkeerplaats en na wat laatste rek en strek oefeningen weer voldaan naar huis.

Dan was er ook nog de Omloop van Ter Heijde. Een leuk hardloopwedstrijdje langs de Westlandse kust. Ditmaal een erg goede vertegenwoordiging van de Hardloper (er lag zowat een blauwe gloed
over het parcours…) Om 20u 15 mochten we los. Eerst over het fietspad richting Kijkduin en terug over het strand. Maar waar was het water met het beter beloopbare hardere zand? Wel héél ver weg.

Op een enkeling na begaf iedereen zich toch richting de kustlijn om hiervan te profiteren. Ondergetekende hoorde echter bij die enkeling die dacht dat het slimmer zou zijn om i.p.v. om te lopen naar zee, gewoon langs de duinen te blijven rennen, want dat zou volgens mijn inschatting best een stuk korter kunnen zijn dan wat de meerderheid deed. Korter was het vast, maar de tijden per kilometer gingen dusdanig achteruit dat van enig voordeel geen sprake bleek. In ronde één (het waren twee rondjes van 5 km) had ik zeker 3 minuten verspeeld t.o.v. de concurrentie en daarbij is het ook nog eens een aanslag op je uithoudingsvermogen. Al met al een foute strategie. Ronde twee dus maar snel richting kustlijn gegaan en uiteindelijk gefinisht in iets meer dan 54 minuten. Na afloop in het bomvolle dorpshuis ‘Het Vrondel’ nog even een mooi shirt als beloning in ontvangst genomen. Ook werden de winnaars bekend gemaakt van de Omloop. Geen Hardlopers ditmaal.

De laatste kans om iets te winnen moest komen uit de verloting van een mooie fiets die je kon winnen op je ingeleverde startnummer. Helaas ook hier geen Hardloper succes. Niks gewonnen, maar toch voelde iedereen zich winnaar die avond omdat we het allemaal weer mochten doen en erg hebben genoten van de mooie omgeving.

Genieten is toch het belangrijkste.

John