Marathon van Rotterdam 12 april

      Geen reacties op Marathon van Rotterdam 12 april

MarathonOmdat ik nogal een twijfelaar ben (weegschaal) kan ik moeilijk kiezen of ik nu wel of niet mee zou doen met de Marathon van Rotterdam. Begin dit jaar moest ik er nog echt niet aan denken.

De tijden en verslagen van onze Hardlopers:

Marathon

Marcel van Diepen 3.21.21
Kees 3.31.04
Roelof 3.34.34
Maarten 3.38.39
Maurice 3.44.51
Jaap 3.50.15
Kees 3.50.36
Ben 3.51.24
Peter 3.55.28
Lisette 3.57.42
Ria 4.13.57
Conny 4.14.04
Corrie 4.15.09
Rosalie 4.25.40
Ruud 4.28.36
Jeanette 4.30.22
Jan 4.44.28

De Marathon Rotterdam en Mannen met Hamers

Omdat ik nogal een twijfelaar ben (weegschaal) kan ik moeilijk kiezen of ik nu wel of niet mee zou doen met de Marathon van Rotterdam. Begin dit jaar moest ik er nog echt niet aan denken. Lekker kort trainen op de zaterdag in plaats van lang. Maar na de Halve van Midden Delfland, waarna Jeanette zich gelijk had ingeschreven ben ik ook maar mee gaan trainen. Na 3 x 20km en 2 x 30km heb ik mij via de man van Nathalie onder Stephan ingeschreven voor de Marathon. Ik ben inmiddels een “ervaren” loper (2x) dus ik weet wel wat mij te wachten staat. Dacht ik.
De hele week koolhydraten gestapeld en de nacht ervoor goed geslapen en nu gaat het beginnen. Het weer was perfect, 15 graden, zonnig, in het begin weinig wind en een snel parcours. Mijn doelstelling was 4:15uur, maar wel rustig starten. Ik bleef dus de eerste 15km bij Jeanette. Alleen zij ging zo lekker dat we vanzelf naar de haas van de 4:15uur toeliepen. Dat was wel makkelijk. Na 20km moest Jeanette afhaken en ik bleef samen met Ria bij de haas van 4:15uur. Bij de waterposten rustig drinken, wandelen en weer verder. Bij de 25km ging het nog steeds lekker en ik was helemaal blij. Bij de 27km een banaan en een gelletje van Joke gekregen en gauw weer door. Alleen was de haas wel doorgelopen en ik kon hem niet meer vinden. Dan maar alleen verder…
En toen kwam de eerste man met de hamer (na 30km). Ik wist dat mijn kinderen rond de 32km zouden staan maar daar aangekomen, stonden ze er niet. Komt de broer met zijn hamer en ik vind het hardlopen opeens niet meer leuk. Het tempo was er al uit, iedereen liep mij voorbij en pas bij 34km stonden ze te zwaaien. Daar een bakkie thee gedronken en ik zag al wat sterretjes, dat gaat niet goed. Toch maar weer verder. Bij de 36km staat er weer een met een hamer, mijn tweede gel genomen en ik kreeg weer wat energie. Energie voor zeker 25minuten, maar dan ben je nog niet over de finish. Bij de 38km stonden de supporters van de Hardloper weer. Ik was inmiddels al behoorlijk gesloopt en zag er geloof ik ook niet zo best meer uit. Maar ja, zonder strijd geen overwinning. Bij de 40km kwam de haas van de 4:30uur langs. Ook die kon ik niet meer bijhouden, dus ik wist dat ik mijn doelstelling niet ging halen. Eindelijk draai ik dan de Coolsingel op. Wat een verschrikkelijk eind is dat nog. Inmiddels krijg ik ook pijn in mijn buik. Maar ik zie de finishvlag hangen en uiteindelijk eindig ik mijn derde Marathon in 4:28:36uur.
Mijn eerste Marathon ging slecht, de tweede goed en nu weet ik hoe mijn derde ging. Niet best dus. Als ik hem ooit nog een keer doe, ga ik maar wat meer trainen…

Ruud de Marathonman.

12 april De MARATHON van Rotterdam

Na een lange trainingsperiode van 16 weken waarin we intensief met korte maar natuurlijk ook hele lange afstanden gelopen hebben, is het dan eindelijk zover!
Op vrijdag de 10e eerst nog naar Rotterdam om onze startbewijzen op te halen. Stel je voor dat mijn startbewijs er niet is…. ook spannend dus. Met 9 personen gingen wij op stap en ja hoor dit leverde geen problemen op. Het startnummer en het Marathon shirt was voor iedereen goed. Gelijk aan doen en op de foto! Daarna even op de koffie bij Lisette en Appie in Rotterdam om al vast in de stemming te komen. Geen alcohol want je weet maar nooit of dit wel goed valt..
Zondag morgen .. pf heb ik alles.. echt niets vergeten…?
7.50 een kaart in de bus.. Echt leuk; een kaart met olifanten welke een grote doos dragen met daarop “ Ik stuur je even wat positieve Energie!” Dank je wel buurtjes! Wat een medeleven!
Nog een check en om 8 uur bij AH.
Ik met een grote volle zware tas. Ruud gewoon klein tasje; “je hebt toch niks nodig?”
Met zijn alle naar het station. Gezellig met de trein maar hoe werkt nou zo’n OV-chip Jan?
Best spannend of ie het nog ging doen anders moest Jan toch lopen naar Rotterdam.
Het zonnetje was er al en het zag er heerlijk uit. Geen wolkje aan de lucht. Prima weer.
In Rotterdam aangekomen was het al een drukte van belang. Wij konden ons omkleden bij het steunpunt van Lekker Gelopen. Gezellig op het grasveld in het zonnetje denken, kijken wat doet iedereen nu aan; toch 2 shirtjes? Lange of korte mouwen? “Het wordt te warm hoor; gewoon korte pijpen korte mouwen en één laagje is voldoende!” Dank je Roelof!
Ik als debutant moest tenslotte alles nog leren..
De spanning stijgt en de klok tikt door. Nog snel even een sanitaire stop en dan is het zover!
Met zijn allen naar de startvakken. Daar ging het al mis. Jij moet toch naar wave 3 Ria? Ander kant op hoor! Dank je Kees; ik was gelijk iedereen kwijt! Maar goed niet gaan zoeken. Ik zal ze wel weer tegenkomen… Het wachten duurde lang en de vuilniszak was een goed kledingstuk om nog enigszins warm te blijven.
De helikopters vlogen door de lucht en ja hoor daar kwam Lee Towers door de geluidsboxen heen. Wij stonden zo’n 500 meter bij de start vandaan dus konden hem niet zien.

Ik kreeg er kippenvel van; “You’ll never walk… alone…” Inderdaad er stonden 15.000 mensen aan de start. Om 10.00 uur werd het startschot gegeven voor de 1e wave 10.10 voor de 2e en 10.20 uur voor de 3e wave… Daar gingen we dan..eindelijk!
Wat een mensen en wat gezellig al die toeschouwers. De eerste 5 km was het een beetje pionieren tussen alle lopers door en zien een eigen ritme te vinden. Koud was het niet wel winderig. De verzorgingsposten waren er iedere 5 km en dat is fijn: bekertje water of Extran. Elke post iets nemen was het advies dus doorwandelen en drinken en daarna snel het ritme weer op pakken. Een praatje zo her en der om me heen en kijken of ik al bekenden zag.
De route had ik in vogelvlucht gezien ; dank je wel Maurice. Best ver… maar uit de lucht of toch lopend dan zie je bij het laatste toch wel heel veel mooie dingen onderweg.
Ja hoor ik zie veel bekenden. Leden van de hardloper. Vrienden en buren. Zij krijgen allemaal een applaus van mij want zij hebben tenslotte een marathon gefietst die dag, staan te bibberen van de kou en staan te turen of er voor hen al bekenden aankomen. En echt, dat is best intensief als je weet dat er 17 mensen voor de hele marathon uit Schipluiden lopen en Guus voor de halve. Dank je wel voor jullie aanmoedigingen
Het is één groot feest met de bandjes en alle supporters onder weg. Bij de laatste kilometers is het erg druk langs de route en word ik van alle kanten aangemoedigd. Geweldig dan moet ik er nog maar een stapje bijzetten!
En dan zie ik ineens nog een digitale groet voor mij langs de weg! Wel heel speciaal lieve vrienden om op afstand dit te sturen! Nog weer een extra kick voor die laatste kilometers. Eigenlijk gaat het best goed. Kom op dit gaat lukken!
En ja hoor daar is de Finish nog effetjes. YES gehaald! Wat een super leuke ervaring is dit! Ook hier staan vrienden voor mij zelfs met veldboeket!
Bij de finish zie ik al snel dorpsgenoten en blijkt dat iedereen de marathon uitgelopen heeft!
In Schipluiden hebben we ’s avonds nog gezellig nagepraat onder het genot van een biertje/wijntje en een hapje! Dit moest gevierd worden!
Jaap bedankt voor je speech en Corrie en Connie voor het organiseren. En natuurlijk alle medelopers van de afgelopen weken en de trainingen bij Lekker gelopen onder leiding van Aad en Jan waar ik door alle tips geleerd heb om naar een marathon toe te “groeien”.
Ik heb genoten van een gezellige trainingsperiode en een super leuke marathondag!

Een sportieve groet van Ria

Marathonday 12 april 2015

Waarom weer een Marathon!!!
Nadat ik de laatste marathon van Rome (2011) schever liep bij binnenkomst als de toren van Pisa had ik twijfels of het weer lopen van een marathon wel moest doen. Maar het afgelopen jaar blessurevrij gelopen te hebben begon het marathon virus weer te werken. Ook omdat dit jaar een grote groep lopers zich had aangemeld. In de winter wel een aantal lange lopen gedaan en toch maar een startbewijs begin maart gekocht op Marktplaats. Het werken of trainen naar een bepaald doel met een aantal mensen is een van de leukste dingen die er zijn.

Om 8 uur was het verzamelen bij de AH om naar station Delft Zuid te vertrekken. Vandaar met de trein naar Rotterdam Centraal. Aangekomen in Rotterdam gelijk doorgelopen naar het steunpunt van de Koplopers/Lekker Gelopen. Hier waren ook de andere lopers uit Den Hoorn al aanwezig. Mijn shirt met startnummer aangedaan en de tas afgegeven. Hierna zijn we met z’n allen naar het startvak gelopen. Na een 20 minuten wachten konden we eindelijk beginnen aan het avontuur. Onder kanon gebulder en gezang van Lee Towers vertrokken we in een goed tempo gedurende de eerste 10 km. De dames begonnen te versnellen na 11 km en ik besloot dat het een iets zachter moest gaan. En ben vervolgens alleen verder gelopen. Na 26 kwam de Erasmusbrug weer in zicht en daar zag ik ook de eerste supporters van de Hardlopers. Dit geeft toch een zeer goed gevoel als je wordt aangemoedigd. Na het eten van een banaantje ging de marathon weer verder door het centrum richting Kralingen. Wat een mensen massa stond hier langs de weg om aan te moedigen. Allerlei muziek werd er gemaakt. Kortom Rotterdam was uitgelopen voor de marathon.

Op het 30 km punt zag ik mijn zussen Joke en Anja staan. Dit gaf ook weer een kick om verder te gaan door het Kralingse Bos. Het tempo ging hier geleidelijk wat minder omdat de km begonnen te tellen maar op 37 km stonden Ada en Mara voor ondersteuning en dat gaf weer de energie om door te gaan. Eenmaal weer in het centrum aangekomen van Rotterdam gingen de laatste 3 km weer lekker omdat de mensenmassa daar wel voor zorgt. Aangekomen op de Coolsingel en na 4.44 uur over de streep te gaan was toch weer een onvergetelijke ervaring.

Jan Eikelenboom