Duifpolder Trainingsloop november 2018

Duifpolderloop in het water gevallen? Welnee!!!

10 november, het lijkt wel de 1e herfstdag van dit jaar. De Duifpolderloop staat op de agenda! De vrijwilligers van de Duifpolderloop zijn er natuurlijk al enkele weken van te voren mee bezig.

Datum bepalen, route controleren, inschrijfformulieren maken, voorfietsers, bezemfiets (dit jaar een fiets-met-krat om uitvallende lopers in mee te nemen??) Aan alles is gedacht.Tegen tweeën verzamelen de lopers zich onderaan de trambrug. Daar staan ook (enkelen) van de vrijwilligers. Dik ingepakt en met paraplu, want het is niet warm en het buitje valt net ten tijde van de duifpolderloop. Voorafgaand aan de start wordt één van onze trouwe oud-vrijwilligers herdacht, Maup Ruijsbroek. Hij is afgelopen zomer geheel onverwacht overleden.Een indrukwekkend moment van stilte zo vlak voor de loop. Daarna applaus als dankbetuiging aan de inzet van Maup, héél gepast op dié plaats op dát moment.

En dan: Jacob geeft het “startschot” (lees: hij toetert bij wijze van startsignaal)  en …..weg schieten de rennners…..

Bovenop de trambrug gekomen blijken de eersten al een aardig eind vooruit te zijn.Op het fietspad blijken de eerste kilometers wind tegen te zijn.Bij de duifpolderloop worden 3 afstanden gelopen (3, 7 en 11,6 km), daar is niks mis mee, en toch….. Toch voelt het gek als je na 1500 meter de eerste loper al weer ziet terugkeren. Zelf had ik toen nog ruim 10km te gaan.Die 3km loper loopt wel 2 rondjes catering mis: de lauwe thee of water van de drinkpost.

Op die drinkpost en ook elders op de route staan de vrijwilligers (in de regen te kleumen!) om het de lopers veilig en aangenaam te maken.Na de lauwe thee door over de Kwakelweg, vervolgens de Noordvliet langs en dan ben ik al weer bijna terug denk ik bij mezelf, het 6 km is inmiddels gepasseerd. M’n eigen tempo lopend, in de wind en (beetje) regen heb ik het prima naar m’n zin. Voor me lopen 3 lopers, daar kan ik wel “ naar toe kruipen”. Dat lukt en ik haal ze in. Daarvoor loopt er nog één op zo’n 200 meter voor me met een opvallend geel shirt….

Weet je wat, ik loop zelf lekker, een pr loop ik toch niet meer, ik ga op m’n eigen tempo lekker door. Ik hoef niet per se naar de gele shirt toe te lopen, “laat maar gaan”.Bij de drinkpost nog een gratig rondje  lauwe thee en al drinkend verder voor de wind, op naar de trambrug.

De man met het gele shirt blijft op gepaste afstand voor me, het gat wordt niet groter, misschien ietsje kleiner, maar niet klein genoeg om die afstand echt te overbruggen.

Vlak voor de trambrug word ik ingehaald door een mede loper die kennelijk “nog wat over had”. Ik blijf mijn eigen tempo lopen en zie het finishdoek met daarbij de mij zo vertrouwde vrijwilligers die al die tijd op mij (en alle andere lopers???) hebben staan wachten, kleumend in het toch wat kille en vooral natte weer.

 

Enigszins moe maar vooral voldaan kom ik over de finish.

Is de duifpolder in het water gevallen?  Welnee, ben je gek!! Het was weer een heerlijk loopje!!!

Vrijwilligers, hartelijk dank voor jullie voorbereiding!!!!

 

Bert de Jong