De strijd na de wedstrijd.

De story van Corrie

Zaterdag om 13.00 uur vertrok ik met mijn loopmaatjes naar s’-Gravenzande om daar deel te nemen aan de RijkZwaanloop van 10 EM. Voor mij was deze extra bijzonder want als ik deze loop uitliep was ik derde in mijn leeftijd categorie.

Dat moet kunnen dacht ik.

Na een fotosessie in het startvak met mijn loopmaatjes gingen we van start. Ik liep gezellig met Bert van der Schans en Jaap Kester op. Nou ja gezellig, zoveel werd er niet verteld en ik hoorde alleen maar gehijg. Maar goed, ik liep lekker en de mannen bleven bij mij. De andere loopmaatjes zag ik al snel niet meer.

Onderweg stonden Jaap en Rosalie ons aan te moedigen wat je altijd goed doet tijdens het lopen.

Na 11 km moest Jaap ons los laten en liep ik met Bert verder. Maar na 14 km hield Bert mij niet meer bij . Bij mij ging het nog goed hoewel ik blij was dat ik de finish zag waar de ander al op mij stonden te wachten.

Nadat iedereen moe en voldaan over de finish was gekomen, was het wachten op de prijsuitreiking.

Eerst maar wat drinken want dat duurde nog wel tijdje.

Na lang wachten was het zover en als het goed was zou ik zo omgeroepen worden om mijn prijs op te halen.

Eerst kregen Kees en Bert hun prijs omdat ze alle  9 wedstrijden van het Agium Runcircuit hadden gelopen. Eindelijk was de categorie 55+ vrouwen  aan de beurt maar Corrie Lansbergen werd niet omgeroepen.

Dat klopt niet zeiden we tegen elkaar.

Ik wilde ook wel eens op het podium staan, dat was nog niet eerder voor gekomen.

Dus ik naar de organisatie en na een half uur en 3 x overgerekend te hebben had ik gelijk en was ik 3e vrouw in die categorie en mocht ik op het podium, wel alleen want de nummer 1 en 2 waren niet aanwezig vandaag en kreeg ik mijn wel verdiende medaille, bloemen en prijzengeld.

Na ook nog even met Bert en Kees op het podium gestaan te hebben, gingen we naar huis.

Het duurde even maar we hadden er veel lol om en deze loop vergeet je nooit meer.

Volgend jaar misschien weer???

 

Corrie