11 stedentocht 2015

      Geen reacties op 11 stedentocht 2015

Een illustere club van 12 man/vrouw heeft  op 12 en 13 juni een 11-stedenkruisje verdiend door bij nacht en ontij in estafettevorm door Friesland te hollen en te fietsen.Hoe werkt dat? Er zijn 3 teams van 4 personen. Bij elk team gaat het als volgt: Eén persoon rent zich het apelazarus terwijl twee loopmaatjes op het gemakkie meefietsen. Om de twee kilometer wisselen ze. Daarnaast fietst nog een slim persoon mee die op een aan het stuur bevestigde (zo hoort dat John. K.) Garmin het routeboek volgt. De Garmin is een slim apparaat wat aanwijst of je links of rechts af moet slaan en wanneer! Meestal lukt dit, maar ‘s-nachts is het donker in Friesland en dan wordt het wel eens een avonturentocht. Na een traject van zo’n 30 tot 45 km wordt er met team 2 gewisseld, daarna team 3 en dan weer 1 enz. De stempelkaart wordt overgedragen als je elkaar op het wisselpunt treft en niet –als slimme fietser- op eigen initiatief denkt het andere team tegemoet te rijden. De Garmin werkt namelijk maar één kant op en dat is vooruit. Willem A weet dat nu ook.?! U snapt het inmiddels? Men start in Leeuwarden en na 6 trajecten en 6 wisselingen hebben de teams 210 km afgelegd… met de bedoeling weer in Leeuwarden uit te komen. Als de slimme fietser het goed aangeeft en ze de route dus goed lopen. Het team van ‘De Hardloper’ van Schipluiden heeft het traject dus behoorlijk verlengd onder het motto “Hoe meer kilometers hoe groter de roem”. Desondanks slaagde men erin niet als laatste te eindigen en zelfs in Leeuwarden te eindigen. Hulde!
Al bij de afsluitende voorvergadering heb ik Voorzitter Hans R. gevraagd contact op te nemen met de uitgever van ons sportblaadje om extra papier in te slaan voor de verslaglegging van dit evenement. Zet 12 leden van ‘De Hardloper’ bij elkaar, laat ze een nacht doortrekken en je hebt een lading anekdotes, satire en intriges om de hele boekenreeks van Robert Ludlum te vullen. Drs. P. zou er duizend ludieke liedjes van hebben kunnen maken als hij nog leefde. friesland
‘Wie schrijft die blijft’ en zo mocht ik dus het hele weekend blijven (met het notitieblokje in de hand) om alles te noteren wat vermeldenswaard zou zijn. Daar de communicatie in zo’n groep soms een hoog pikant en soms gewoon ‘plat’ karakter heeft, is enige terughoudendheid van mijn zijde wel gewenst. Het P. en P. gehalte besloeg een behoorlijk deel van de tijd die we in groepsverband doorbrachten. In de loop van het weekend sloeg de groep soms dicht in een korte poging van terughoudendheid zodra het notitieblokje te voorschijn kwam. Echter dit duurde nooit langer dan 15 seconden en dan ging het weer van jetje.
Een enkele greep uit de ervaringen:
Als je in Gaasterland de weg kwijt bent en verdwaalt in een donker bos, laat dan nooit Marcel van D. aan de overkant van een greppel als een soort lokeend het team roepen. Personen als Marius Z. duiken geheid met fiets en al in zo’n gat. Zoals bij de gemiddelde visser de gevangen vis steeds groter wordt, zo werd in de verhalen het gat van Marius steeds dieper en zijn verwondingen ernstiger. Zijn ledematen zouden zelfs in dat donkere bos zijn teruggeduwd in de kom om maar wat te noemen! Marius Z. nam zoete wraak door 6 uur later zo beroerd uit zijn ogen te kijken dat besloten werd dat Marcel van D. zijn volgende traject moest lopen. Toevallig het langste traject…
Denk niet dat het alleen lol maken was! Er zat soms ook een behoorlijke diepgang in het gebeuren. Zo zat Kees de V. al mijmerend aan een tafel te verkondigen: “Wij zijn de wereldproblemen aan ’t oplossen, zelfs zonder drank op! Je mag ze vanuit de 11 steden-denktank zo doorgeven aan de politiek, zelfs zonder onze namen te noemen”. Om even later zijn creatieve uitingen te besluiten met: ”Ik heb vaak zulke goeie ideeën, ik zou ze eens op moeten gaan schrijven!” Hij heeft er later nog flink over kunnen nadenken want ging op de fiets vanuit Friesland naar huis. Over de hele camping in een estafettevorm uitgezwaaid door de groep!
Al met al was het een gedenkwaardig weekend met een hoog gehalte aan lachuren, dus met veel plezier; een sportief en een prachtig groepsgebeuren.
Een actiefoto van het lopen heeft niemand gemaakt dus volstaan we met de ontbijttafel bij moederkloek Bep v.d. S.
Aad van W.